Kalabalık da Yalnızlık: Metro Yolculuğu.

Bugün metro ile yolculuğumda bir gözlemi, bir gerçeği paylaşmak istiyorum.

Kalabalığız ama yalnızız.

Yıllar önce okuduğum Peyami SAFA’ nın, “Yalnızız” romanı da aklıma gelmedi değil.

Evet kalabalığız ama yalnızız. Ben dahil herkeste bir cep telefonu ve yolculuk boyunca onunla (sanki arkadaş misali) zaman geçirmecedeyiz.

Kalabalığız ama yalnızız.

Bu sadece metroya değil genel de tüm toplu taşıma araçlarında olan bir durum.

Elbette ki insanlar tanımadıklarıyla dakikalarca sohbet edecekler diye bir kural yok.

Bu kalabalık yalnızlığı işe, eve de yansıyabiliyor.

Eskiden uzun süren yolculuklarda bir şekilde sohbetler kurulabiliyordu. Ama zaman her anlamda değişti.

Romanı hatırlayınca orada ki bir not (özetten buldum);

“Biz, hepimiz sadece kendimizi düşündüğümüz için yalnızız ve yalnız kalacağız.” (Peyami SAFA, Yalnızız).

Doğru şekilde sosyalleşme dileğiyle.