Li Kaplan Kaldırım Taşım

BENİ BEN YAPAN YALNIZLIĞIM   Bazen, Bu şehrin kalabalık sokaklarında Yalnızım Adımlarım, kaldırım taşlarını yontar. Bazen de, O kadar çok kalabalığımdır ki Sanki Kaldırım taşları kalbini kırar Sokaklarda boğulurum, Yorgunluktan değil, Yalnızlıktan   Dayasam da sırtımı kendi gölgeme O da sırtını bana dayar Bir arkadaş, dost gibi Doğmayan gün, Batan güneş gibi   Belki de,…