ÇİÇEĞE UMUT VEREN KAYA MI? YOKSA KAYAYI GÜZELLEŞTİREN ÇİÇEK Mİ?

ÇİÇEĞE UMUT VEREN KAYA MI? YOKSA KAYAYI GÜZELLEŞTİREN ÇİÇEK Mİ?

Kayada bir çiçek yalnızlıklar içinde, kaya ona hayat veriyor çiçek ise kayayı güzelleştiriyor.

Kaya güzelleşir mi? Demeden geçemiyor insan. Baktığımızda bir taş kütlesi ama onda ayrı bir güzellikle var. Bir çiçek. Belki başlangıçta tohumun sığacağı kadar küçük toprak boşluğuna yerleşip hayat buldu.

Kaya vardı zaten. Çiçek bir yerlerden geldi: ya rüzgarla ya da bir hayvan vasıtasıyla. Yerleşti kayaya ve onda hayat buldu. Kaya sıradan bir taş kütlesi değildi artık. Çiçeğe bir yer verip ayrı bir güzelleşmişti. Dikkat çeken bir özelliğe de kavuşmuştu.

Çiçek açınca arılar, başka canlılar da gelmeye başladı doğa döngüsü için gerekliydi bu. İnsanoğlu acımasızca yok etmeye uğraşırken doğayı doğa kendi korumak için sürekli mücadele ediyordu. Aslında doğa insan içindi. İnsana doğa şarttı. Daha güzel yaşamak için.

Kaya bir çiçeğe yuva açınca belki nesiller boyu devam edecekti çiçek.

Çiçek kayayı güzelleştirirken, kaya da çiçeğe hayat olmuştu, umut olmuştur.

Hayat rüzgarı savururken insanı bir çiçek misali bir kayaya tutunmalı belki de, yaşamak için.

O kaya, ona umut olur, yarın olur. İnsan bu hayal kurar hep yarın olacak gibi. Umut olmazsa hayal de kuramazsın.

Bize çiçek mi ders verdi yoksa kaya mı? Belki de her ikisi.

İnsanı rüzgarlar savursa da bir kayaya tutunup devam edebilmeli hayata. O çiçeğin kayayı güzelleştirdiği gibi insan da kendine umut olanı güzelleştirmeli. Ona değer katmalı, güzellikler sunmalı.

Kayayı güzelleştiren çiçek mi? Yoksa çiçeğe umut veren kaya mı?