Kaldırım Taşım

KALDIRIM TAŞIM                                                  14/12/2020      01.24

Sende beni bırakıp gidiyorsun

Seni de koparıyorlar benden

Sevdiklerim gibi.

Alıp götürüyorlar

Söküyorlar adeta

Yıllardır durduğun yerden

Anlamıyorlar

Ruhu olmayanlar

Kaldırım taşının ruhunu

Her sabah evden çıkınca

İlk seni  görürdüm

Bana “Günaydın” demen

Eve döndüğümde “Hoş geldin” demen

Mutlu ederdi beni.

Peki kim diyecek şimdi bana bunları.

Sen ki Kaldırım Taşım

Mutluluğum da, gülümsemem

Üzüntümde, gözyaşımdın.

Oturup ağlardım,seninle

Sokakta oynayıp kaybettiğimiz maçlarda.

Düştüğümde, dizim kanar yanına gelirdim hemen

Hissederdim, bana verdiğin değeri.

Bak seni de alıp götürüyorlar

Sendeki ruhu göremeyenler.

Yerine daha güzeli gelecekmiş

Güzel olsa ne anlamı var ruhu olmayınca.

Seninle büyüdüm

Hep vardın

Kaldırım Taşım.

Acım,sevincim,  gözyaşımdın.

Ama bırakamazdım Seni

İstedim, aldım o kepçenin ağzından

“Moloz” olamazdın Sen.

Getirdim.

Kapımın yanına koydum.

Anlamadılar

Anlamazlardı da,

Benim Kaldırım Taşımı.

Daha yakındın artık bana.

İlk günümüzdü.

Sabah “Günaydın “ demenle

Çıktım yola.

Kaldırım Taşım.